1. Kıta

Talaş kokusu vurur kapıdan içeri,
rendenin altından kıvrılır sarı bir şerit.
Metre iki kere gezer aynı tahtanın üstünde,
"bir kere kes" dersin, testere bilir gerisini.

Nakarat

Marangoz amca, marangoz amca,
senin elinde ağaç yeniden can bulur.
Marangoz amca, marangoz amca,
bu mahallenin her kapısında senin işin var.

2. Kıta

Kimi beşik ister, kimi uzun bir masa,
kimi kırık sandalyeyi koltuğunun altında getirir.
"Atma" dersin, "bunun daha çok yolu var",
çiviyi tutarsın, çekiç üç kere iner.

Köprü

Duvarda asılı gönye, rafta tozlu bir radyo,
tezgâhın üstünde yılların çentikleri.
Her ev senden bir parça taşır sessizce,
kimse fark etmez, ama kapılar seni tanır.

Nakarat

Marangoz amca, marangoz amca,
senin elinde ağaç yeniden can bulur.
Marangoz amca, marangoz amca,
bu mahallenin her kapısında senin işin var.

Final

Marangoz amca, elin nasır tutsun ama acımasın,
ölçün hiç şaşmasın, tahtan çatlamasın.
Sen ağaca değil, bir ömre biçim verdin,
bir gün kendine de bir sandalye ayır, otur.